Pedagog / Psycholog szkolny PDF Drukuj
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 08 lutego 2016 00:00

ZAGROŻENIA DLA MŁODZIEŻY - SEKTY

Na świecie działa przynajmniej kilka tysięcy sekt. Nie wszystkie są jednakowo niebezpieczne i groźne. Sekty różnią się między sobą co do sposobu powstania, charakteru działania, otwarcia się względem społeczeństwa, strukturą, głoszoną doktryną oraz celem istnienia. Wszelkie ich podziały są raczej umowne, uwzględniające pewne ich aspekty. Mówimy więc o sektach ekonomicznych, terapeutycznych, synkretycznych, odwołujących się do nowego objawienia. W Polsce na gruncie prawa pozytywnego pojęcie sekty nie istnieje. Nazywane są kościołami, związkami wyznaniowymi, nowymi ruchami religijnymi lub stowarzyszeniem. Działalność sekt to we współczesnym świecie ogromny biznes. Aby zdobyć pieniądze na swoją działalność dopuszczają się szeregu przestępstw, takich jak przemyt broni, handel narkotykami, porwania, wyłudzanie pieniędzy, prostytucja, a wszystko to pod hasłami odnowy religijnej, doskonalenia duchowego, poszerzania świadomości. Szczególnie łatwym celem stają się dla łowców "dusz" ludzie młodzi: pełni ideałów, poszukujący sensu życia i trwałych wartości takich jak przyjaźń, miłość, zaufanie. Brak elementarnej wiedzy dotyczącej zagrożeń związanych z funkcjonowaniem sekt wśród dzieci i młodzieży oraz rodziców i opiekunów, poszukiwanie tożsamości kulturowej i religijnej oraz osłabienie przynależności do wspólnoty, rodziny, kultury i religii dodatkowo sprawiają, że łatwo można dać się złapać na lep sekciarskiej ideologii. Od tego momentu człowiek staje się narzędziem wyrafinowanej sztuki manipulacji ludzką psychiką. Wyniki badań opinii publicznej wskazują, że dla ponad 3/4 Polaków sekty stanowią poważne zagrożenie. Według 65% badanych działalność sekt powinna być prawnie zabroniona, 27% respondentów dopuszcza możliwość legalnej działalności sekt, ale pod warunkiem dokładnej ich kontroli ze strony władz państwowych. Psychologowie w wielu publikacjach wskazują, iż efektem uczestnictwa w ruchach religijnych i parareligijnych zamiast obiecywanego przez sektę rozwoju, następuje destrukcja osobowości polegająca na zniszczeniu dotychczasowych cech osoby oraz jej roli w rodzinie i społeczeństwie. Symptomami destrukcji może być nagła zmiana wyznawanych przez osobę wartości, obniżenie elastyczności umysłowej, posługiwanie się ustalonymi stereotypami reakcji psychicznych.

Po czym poznać sektę?

Sekty mają strukturę autorytarną, stosują różne formy prania mózgu i kontroli myśl, nacisku grupowego, a także wprowadzają swoich członków w stan poczucia winy i strachu.

  • Najczęściej za sektę uważa się grupę ludzi, którzy oderwali się od kościoła lub wspólnoty religijnej, i przyjęli własne zasady doktrynalne i organizacyjne.
  • Członkowie sekty zazwyczaj są przekonani o słuszności swego oddzielenia czy oderwania się. Jest to dla nich jedyna możliwość zachowania prawdy, która - jak im się wydaje - została zagubiona. Ich postawa jest więc w ich mniemaniu uzasadniona. Nie przyjmują do wiadomości możliwości trwania w błędzie.
  • Najbardziej rzucającą się w oczy cechą sekt jest gorliwość, z jaką członkowie prowadzą działalność rozpowszechniającą swe koncepcje.
  • Sekta posiada charyzmatycznego przywódcę. Członkowie sekty są mu winni całkowite posłuszeństwo. Jest on ponad wszystkim i ponad wszystkimi. Ma nieograniczoną wolność w działaniu. Może robić co chce. Jest niekwestionowany pod żadnym względem.
  • W sektach destrukcyjnych mamy przede wszystkim do czynienia ze zwodzeniem duchowym. Polega ono na tym, że pod płaszczykiem pomocy duchowej wąska elita sekty realizuje swoje, ukryte przed adeptami, cele. Sekta jest miejscem wykorzystywania ludzi autentycznie poszukujących Boga, lepszego świata, prawdy, wolności i miłości.
  • Sekta wpaja swoim członkom przekonanie, że tylko w niej znajdą prawdę i wolność odpowiedzi na wszelkie pytania, że stanowią grupę elitarną.
  • Sekta oferuje swoim adeptom "nowe doświadczenie religijne", "jedyną prawdę", szybką możliwość osiągnięcia "najwyższych stanów duchowości".
  • W wyniku przynależności człowieka do sekty destruktywnej skrzywdzona zostaje jego rodzina, bliscy znajomi oraz on sam.
  • Przywódca" sekty czerpie ewidentne korzyści materialne kosztem szeregowych członków.
  • Sekta destrukcyjna, doprowadzając do ruiny psychicznej i materialnej swoich członków, czyni z nich ludzi niezdolnych do życia w społeczeństwie.
  • Sekta zabiera człowiekowi to, co jest dla niego najważniejsze: wolność i umiejętność samostanowienia. W sekcie nie ma miejsca na indywidualizm i samodzielne podejmowanie decyzji. Nie ma prywatności, liczy śię tylko grupa i jej interes.
  • Sekta izoluje nowo zwerbowanych od rodziny i dotychczasowego towarzystwa. Oddziałuje za pomocą rytuałów (tańce, stroje, kadzidełka, monotonne śpiewy), które wprowadzają w trans, wzmacniają poczucie bezpieczeństwa i przekonanie o przynależności do grupy.

Werbowanie

Do sekty można trafić na wiele sposobów. Może stać się to zupełnie przypadkiem bądź w efekcie odpowiednio przygotowanego werbunku, jaki dana sekta przeprowadziła. Proces wejścia do sekty jest bardzo złożony i indywidualny. Różne są jego etapy, motywacje i okoliczności. Bez wątpienia sekty przede wszystkim poszukują ludzi zdolnych, wrażliwych, twórczych, pełnych zapału i idei. Tacy ludzie są najbardziej przydatni. Mogą oni wiele zrobić dla sekty. Członkiem sekty nie zostaje się w ciągu godziny, jednego dnia czy tygodnia. Zazwyczaj jest to proces kilku stopniowy, rozciągnięty w czasie. Podczas werbunku sekta nie mówi całej prawdy o sobie. Zataja informacje na temat rzeczywistych celów grupy. Informacje podawane zainteresowanym są niejasne, rozmyte, często nieprawdziwe. Każda sekta nastawiona jest na ciągłą rekrutację na własne potrzeby. Chcąc wzbudzić zainteresowanie, muszą przedstawić potencjalnym kandydatom atrakcyjną ofertę. Do sekt przyciągają ludzi najrozmaitsze rzeczy, np ładnie wydany biuletyn, interesująco zredagowana ulotka pełna kolorowych zdjęć, obietnica szybkiego sukcesu, perspektywa wyjazdu za granicę, dobrze przygotowane, i przeprowadzone spotkanie z jakąś interesującą osobą czy wykład na ciekawy temat. Nigdy nie przychodzą z pustymi rękami, zawsze mają coś do zaoferowania.

Dlaczego werbują?

Oto dwa podstawowe powody, dla których sekty tak wielką uwagę poświęcają na werbowanie nowych członków:

  1. Mają świadomość tego, że jest to jedyny sposób na funkcjonowanie grupy. Sekta potrzebuje członków. Pozyskanie nowych osób jest jedyną metodą pozwalającą grupie na ciągły rozwój i trwanie. Werbunek zabezpiecza grupę przed rozpadem z braku członków.
  2. Sekty zdają sobie sprawę z tego, że każda nowo zwerbowana osoba to dodatkowa darmowa para rąk do pracy na rzecz grupy.

Syndrom sekty

U osób przynależących do którejś z sekt obserwujemy tzw. syndrom sekty. Jest to pewien zespół cech powstałych na skutek kontaktu człowieka z sektą.

Zmiany w dotychczasowym życiu i zachowaniu

  • porzucenie dotychczasowych zainteresowań, pojawienie się nowych, związanych z celami nowo napotkanej grupy, brak jakiegokolwiek krytycyzmu względem grupy;
  • gloryfikacja grupy - grupa staje się wszystkim dla człowieka zmiana słownictwa i ubioru - człowiek zaczyna mówić "nowym językiem", używa słów, pojęć, których wcześniej nie używał; zaczyna się inaczej ubierać.

Konsekwencje społeczne

  • problemy w rodzinie, szkole;
  • nieumiejętność normalnego życia w społeczeństwie;
  • zerwanie przyjaźni - nowe przyjaźnie;
  • bycie nieobecnym;
  • postrzeganie złożonej rzeczywistości świata w biało-czarnych kolorach.

Konsekwencje dla zdrowia psychicznego

  • naprzemienna radość i smutek - taki stan prowadzi do depresji;
  • częste stany lękowe - człowiek we wszystkim i wszystkich widzi wroga. Ciągły niepokój o dziś i jutro;
  • zmiana osobowości (nadwrażliwość) - człowiek staje się bardziej wrażliwy na wszelkie uwagi odnośnie siebie i grupy, pod wpływem której się znalazł;
  • rezygnacja z własnego ja - liczy się tylko grupa, człowiek dla niej zrezygnuje z tego co było dotąd treścią jego życia. Może to być szkoła, dom. Wszystkie decyzje podporządkowuje i poddaje ocenie sekty;
  • wyalienowanie i izolacja, brak koncentracji;
  • ciągła niepewność i zagubienie;
  • ucieczka przed rzeczywistością - wynika z niezdolności sprostania najprostszym zadaniom życia społecznego.

Konsekwencje dla zdrowia fizycznego

  • wyczerpanie i osłabienie organizmu w wyniku stosowania niskokalorycznych diet;
  • niedożywienie - spadek wagi ciała
  • obniżenie zdolności koncentracji;
  • choroby w wyniku odrzucenia lekarstw, lekarza;
  • wyalienowanie i izolacja, brak koncentracji;
  • bezsenność i przemęczenie;
  • zgony, samobójstwa.

Konsekwencje w sferze religijności człowieka

  • zmiana światopoglądu - tworzy się nowa moralność, nowy światopogląd odwzorowany na tym, który funkcjonuje w napotkanej grupie;
  • zmiana systemu wartości - tworzy się nowa moralność.

Sekty w szkole

Szkoła, podejmując proces wychowania i edukacji, ma ogromny wpływ na kształtowanie sposobu myślenia i życia swych uczniów. W okresie rozwoju można skutecznie oddziaływać na konkretne osoby, ale także proces wychowania może być nadużywany do manipulowania młodym człowiekiem. Takim "wychowaniem" zainteresowane są różnego rodzaju grupy wpływu, w tym także sekty, które szukają możliwości bezwarunkowego podporządkowania sobie jednostki. Jednym ze sposobów przejęcia przez sektę pełnej kontroli nad rozwojem intelektualnym i duchowym dzieci i młodzieży jest podjęcie totalnej krytyki tradycyjnej szkoły. W miejsce krytykowanej szkoły tradycyjnej sekty często proponują własny system szkolnictwa. Korzystając ze swobody zakładania szkół wyznaniowych stały się sponsorami lub właścicielami placówek oświatowych. Niekiedy uczyniły to skrycie, nie chcąc zrażać do siebie rodziców i nauczycieli. Otwarcie i prowadzenie własnej szkoły łączy się z koniecznością posiadania zasobów finansowych i określeniem jej charakteru. Dlatego sekty najczęściej próbują wykorzystać do własnych celów szkoły już istniejące. Obiektem szczególnego zainteresowania sekt są nauczyciele. Sekty próbują się do nich zbliżyć się poprzez proponowanie im nowych, ciekawych zajęć, bądź wprowadzając w ich szeregi "swoich ludzi". Każdy z takich kontaktów może zaowocować zyskaniem kolejnych sympatyków lub wyznawców. Innym sposobem wejścia sekty do szkoły jest wynajęcie przez nią w budynku szkolnym sali do spotkań lub ćwiczeń grupowych. Oferowana opłata za wynajem jest zwykle atrakcyjna, pozwala to na umieszczenie adresu szkoły na plakatach informujących o spotkaniach. Ma to ogromne znaczenie psychologiczne dla potencjalnych kandydatów zajęć. Adres szkoły uwiarygadnia je i pozbawia rodziców ostrożności przy podejmowaniu decyzji związanej z ofertą. Zaufanie, jakie szkoła wzbudza w rodzicach, rozciąga się też na zajęcia pozalekcyjne. Niekiedy sekcie udaje się wejść ze swoją ofertą na zajęcia szkolne, przyjmując nazwę stowarzyszeń lub fundacji o charakterze edukacyjnym, sekty mogą składać ofertę niektórych zajęć lub wykładów tematycznych. Bez uprzedniej kontroli treści spotkania może okazać się, że było ono indoktrynacją manipulacyjną. Interesującą ofertą dla szkoły może też być bezpłatne prowadzenie stołówek, świetlic, bibliotek, sklepiku szkolnego, co pozwala na codzienny kontakt dzieci z przedstawicielami ruchu bez kontroli rodziców. Najprostszym sposobem obecności sekty w szkole jest posiadanie swych przedstawicieli w gronie uczniów. Kontakty przyjacielskie lub koleżeńskie ułatwiają pracę agitacyjną. Zajęcia proponowane przez sekty mogą mieć różny charakter: warsztatów teatralnych, pracowni plastycznej, grup relaksacyjnych, ćwiczeń językowych, sztuk walki. Obowiązkiem właz szkolnych jest podjęcie odpowiednich środków zabezpieczających dzieci i młodzież przed szkodliwym działaniem sekt.

Co zrobić, jeśli dziecko związało się z sektą?

TAK!!!

  • Niezwłocznie skontaktuj się z centrum informacji o sektach.
  • Staraj się jak najwięcej dowiedzieć o grupie, do której należy twoje dziecko.
  • Prowadź dokładny dziennik wydarzeń.
  • Utrzymuj kontakt z twoim dzieckiem.
  • Podtrzymuj każdą inicjatywę rozmowy, z jaką wystąpi twoje dziecko.
  • Ważne okazje dla wzmocnienia kontaktu to urodziny, imieniny.
  • Zajmij zawsze wyraźną i jednoznaczną postawę negującą sekty.
  • Zwróć się nawet do prasy i opisz swą historię (bez podania nazwiska).

NIE!!!

  • Nie pozwól, aby sekta wymuszała cokolwiek od ciebie.
  • Nie krzycz, nie karć, nie przesłuchuj, nie płacz, nie proś.
  • Uważaj na fałszywych przyjaciół.
  • Nie dawaj żadnych pieniędzy dziecku.
  • Ważne dokumenty przechowuj tak, by twoje dziecko nie miało do nich dostępu.

 

 



 

CAŁA PRAWDA O GRACH KOMPUTEROWYCH

Gry komputerowe mogą stanowić ciekawą alternatywę nauki ortografii, matematyki, przyrody, historii. Mają również znaczenie terapeutyczne, gdyż usprawniają koordynacje wzrokowo-ruchową i koncentrację. Umożliwienie wyboru  i dostosowanie poziom trudności do możliwości gracza, wzmacnia jego poczucie własnej wartości. Ponadto porażka traktowana jako błąd, który można naprawić, uczy rozwiązywania problemów, radzenia sobie  w sytuacjach trudnych. Niestety treść wielu gier komputerowych przeraża ładunkiem przemocy i okrucieństwa.   Gracz wciela się w postać, która  niszczy, zabija lub okalecza   przeciwników narzędziami (m.in.piłą tarczową, nożem, siekierą, rewolwerem, widłami). Dokładnie widzi atakujących przeciwników, akt zabijania oraz zakrwawione szczątki pokonanych. Nie bez znaczenia pozostają efekty dźwiękowe, które potęgują przeżywane przez graczy emocje oraz urzeczywistniają świat wirtualny.

Tego typu sceny mogą wywoływać zachowania agresywne u dzieci oraz prowadzić  do zobojętnienia    na przemoc  w codziennym życiu.

Należy pamiętać, iż oddziaływanie gier jest o wiele silniejsze niż oddziaływanie przemocy oglądanej w telewizji, ponieważ posiadają one interaktywną formę. Gracz podlega następującym mechanizmom:

1) Aktywnego uczestnictwa w grze komputerowej - gracz nie tylko ogląda przemoc, ale przede wszystkim sam jej dokonuje na ekranie komputera poprzez bohatera, którym kieruje.

2)  Silnej koncentracji na grze - gracz nie może jednocześnie robić czegoś innego, całkowicie angażuje się w wirtualny świat, co może prowadzić do zacierania granic pomiędzy fikcją a rzeczywistością.

3) Możliwości wielokrotnego powtarzania gry - pozwala oswoić się i przyzwyczaić do najbardziej drastycznych scen. Przemoc staje się czymś normalnym i nie wzbudzającym emocji. Prowadzi to do akceptacji w realnym życiu pewnych zachowań, których gracz nie uznaje za przemoc, takich jak popychanie, przezywanie, wyśmiewanie się.

4) Kojarzenia przemocy z nagrodą - agresja i destrukcja są nagradzane w grach komputerowych: zabicie kogoś pozwala iść do przodu, zdobyć dodatkową broń, dodatkowe życie, za przejechanie przechodniów uzyskuje się dodatkowe punkty. Przemoc pozwala osiągnąć sukces w grze, daje poczucie mocy i zwycięstwa. Zaangażowane w tego rodzaju grę dziecko dowiaduje się, że  "zło wcale nie jest takie złe, a nawet może być całkiem dobre, bo jest skuteczne".

5) Braku konsekwencji wirtualnych czynów w realnym świecie, np. szybka jazda samochodem nie grozi śmiercią, antyspołeczne zachowania nie prowadza do utraty wolności.

Oddziaływanie gier komputerowych na psychikę dziecka zależy  od ich treści, ilości czasu spędzonego na graniu, wieku gracza, jego cech temperamentu, osobowości oraz jakoś więzi łączących dziecko   ze środowiskiem  rodzinnym   i  rówieśniczym.

Gry komputerowe mają również negatywny wpływ na rozwój fizyczny.

Mogą powodować pogorszenie wzroku, dolegliwości reumatologiczne, odrętwienia palców i dłoni, wady postawy.

Dziecko jest uzależnione od gier komputerowych, gdy:

•  granie staje się najważniejszą aktywnością w jego życiu;

• coraz więcej czasu spędza przy grach komputerowych, rezygnując z dotychczasowych aktywności (spotkania z rówieśnikami, nauka);

• odizolowanie od komputera powoduje złe samopoczucie, bezsenność, rozdrażnienie, agresję, reakcje fizjologiczne, jak np. drżączka, depresja;

• osoba z powodu zaangażowania w gry komputerowe wchodzi w konflikt ze swoim najbliższym otoczeniem, najczęściej  z rodzicami.

•  drastycznie ulega zmianom nastroju - przeżywanie albo dobrego nastroju albo też poczucie odrętwienia, niemocy.

•  po okresie samokontroli, a nawet zaprzestania zabawy grami komputerowymi pojawiają się powroty  do patologicznego korzystania z gier.

Jak chronić dzieci przed szkodliwym wpływem gier komputerowych?

Rodzice powinni wiedzieć w jakie gry grają ich dzieci.

Kupując grę rodzice powinni wcześniej pozyskać informacje na jej temat.

Rodzice powinni ustalić zasady, z jakich gier dzieci mogą korzystać, a które z gier są dla nich niedozwolone i dlaczego.

Sam zakaz nie wystarczy - trzeba rozmawiać z dziećmi o wpływie gier zawierających przemoc na ich psychikę. Należy również zaproponować dzieciom gry edukacyjne, logiczne, programy do nauki języków obcych itp.

•  Dziecko powinno korzystać z gier tylko wówczas, gdy rodzice są w domu.

•  Rodzice powinni bezwzględnie ograniczyć czas spędzany przez dziecko przy komputerze do 1 godziny, robiąc przerwy.

•  Konsekwentnie stosować zasadę: najpierw obowiązki, potem komputer.

• Pokazywać inne formy spędzania wolnego czasu, więcej czasu spędzać z dzieckiem, zapraszać  do domu kolegów i koleżanki dziecka.

Należy pamiętać, że dzieci najbardziej potrzebują miłości, zrozumienia i zainteresowania  ze strony dorosłych. Spędzając czas wspólnie z dzieckiem: na zabawie, spacerze, rozmowie, wzmacniana jest więź rodzinna, która może skutecznie uchronić dziecko przed negatywnym wpływem gier komputerowych.

 

 


 

Informacja dla rodziców

Szanowni Państwo!

W związku z podejmowanymi przez szkołę działaniami profilaktycznymi, bardzo prosimy o zapoznanie się z informacją dotyczącą zagrożeń związanych z zażywaniem przez młodzież środków psychoaktywnych w tym dopalaczy. Nowe narkotyki to problem większości krajów Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych, Australii czy Kanady. Jak do tej pory żaden kraj nie znalazł rozwiązań prawnych, które całkowicie eliminowałyby dostęp do tych substancji. W 2014 r. i w 2015 r. w Polsce i innych krajach UE dramatycznie wzrosła liczba zatruć, a nawet zgonów związanych z ich używaniem. Od lipca bieżącego roku w Polsce już ponad 1000 osób zatruło się tymi niebezpiecznymi substancjami.

Co to są dopalacze?

Dopalacze - potoczna nazwa różnego rodzaju produktów zawierających substancje psychoaktywne, które nie znajdują się na liście środków kontrolowanych przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii. Środki tego rodzaju są produkowane głównie po to, aby ominąć obowiązujące zakazy antynarkotykowe, stąd ich skład chemiczny ulega ciągłej ewolucji. W związku z szybkim rozwojem wielu nowych substancji psychoaktywnych w wielu krajach nie ma legislacji umożliwiającej skuteczną kontrolę lub zakaz ich dystrybucji. Częstym zjawiskiem w wielu krajach jest szybka reakcja producentów tych środków, mająca na celu ominięcie dopiero co wprowadzanych zakazów Używanie jakichkolwiek środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia przez osoby do lat 18 jest przejawem demoralizacji.

Gdzie młodzież kupuje dopalacze?

Młodzież czerpie informacje o nowych narkotykach głównie z Internetu. Za jego pośrednictwem dokonuje też często zakupów.

W jaki sposób sprzedaje się dopalacze?

Nowe narkotyki sprzedawane są często jako np. sole do kąpieli, nawozy do roślin, pochłaniacze wilgoci, talizmany czy kleje. W rzeczywistości, choć widnieje na nich taka etykietka, nie mają one nic wspólnego z tymi artykułami. Często na nowych narkotykach widnieje napis: ,,Produkt nie jest przeznaczony do spożycia”, choć wiadomo, że kupowany jest po to, aby wprowadzać go do organizmu. W składzie rzekomych ,,soli do kąpieli”, ,,nawozów do roślin” czy pochłaniaczy wilgoci znajduje się pewna ilość nowych narkotyków, czyli właśnie ,,dopalaczy” działających na ośrodkowy układ nerwowy.

Jak wyglądają i działają dopalacze?

W zależności od rodzaju nowego narkotyku może być on połykany, wciągany przez nos, wstrzykiwany, inhalowany. W zależności od rodzaju substancji, mogą występować w postaci proszku, kapsułek, tabletek, kryształków, mieszanek ziołowych, które pali się w „skętach”, fajkach, suszu grzybów. Narkotyki o działaniu halucynogennym mogą mieć postać nasączonego papierku czy tekturki.Po użyciu tych produktów mogą występować objawy jak po użyciu narkotyku, często bardziej nasilone i zagrażające bezpośrednio życiu lub zdrowiu. Zażycie jakichkolwiek nowych narkotyków wiąże się z dużym ryzykiem zdrowotnym. Ich skład jest zmienny, substancje w nich zawarte są toksyczne nawet w mikroskopijnych  dawkach, dlatego łatwo doprowadzić do ich przedawkowania, nawet ze skutkiem śmiertelnym.

Czy dopalacze uzależniają?

Zażywanie dopalaczy powoduje również uzależnienie. Osoby uzależnione od nowych narkotyków mogą doświadczać głodu substancji, a zaprzestanie ich używania zwykle jest bardzo trudne.

Na co rodzice powinni zwrócić uwagę? - specyficzne zachowania i przedmioty u dziecka

tabletki nieznanego pochodzenia oraz recepty

· nieznanego pochodzenia pieniądze, sprzęt,

· brak pieniędzy i długi,

· znikanie przedmiotów z domu (sprzedaż na narkotyki)

· ciężki, słodkawy zapach w pokoju lub pochodzący z ubrania czy włosów,

· częste wietrzenie pokoju,

· atropina, do zakraplania oczu w celu powiększenia drastycznie zmniejszonych źrenic po zażyciu niektórych substancji psychoaktywnych,

· pojawienie się różnego rodzaju symboli i znaków na plakatach, zeszytach, luźnych kartkach, notatnikach,

· nagłe zainteresowanie chemią i botaniką,

· próby uprawiania nowych rodzajów roślin, sprowadzanie nasion i sadzonek,

· nadejście niespodziewanych paczek i przesyłek z kraju i zagranicy,

· korzystanie ze skrytek, zamykanie szuflad.

 

Co robić, gdy podejrzewasz, że dziecko bierze narkotyki?

Zacznij działać i dowiedz się jak najwięcej o substancjach psychoaktywnych. Okazuj miłość i zainteresowanie swojemu dziecku, ale też stosuj zasadę ograniczonego zaufania. Nie usprawiedliwiaj nieobecności dziecka w szkole, jeśli nic o nich nie wiedziałeś. Korzystaj ze wsparcia – szukaj pomocy specjalistów zajmujących się uzależnieniami.

Gdzie szukać pomocy w przypadku uzależnienia od ,,dopalaczy”?

800 060 800 – bezpłatna, całodobowa infolinia Głównego Inspektora Sanitarnego. Pod tym numerem telefonu można uzyskać informacje na temat negatywnych skutków zażywania dopalaczy oraz o możliwościach leczenia. Infolinia jest także przeznaczona dla rodziców, którzy mają wątpliwości, czy ich dzieci zażywają dopalacze.

116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Linia jest dostępna codziennie w godzinach 12–20, pomoc online dostępna nawww.116111.pl/napisz.

800 100 100 – Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci. To bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności wynikające z problemów i zachowań ryzykownych takich jak: agresja i przemoc w szkole, cyberprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystywanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, uzależnienia, depresja, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania. Telefon prowadzi Fundacja Dzieci Niczyje. Linia dostępna od poniedziałku do piątku w godzinach 12– 8, pomoc online dostępna pod adresem Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. .

Telefon Zaufania Narkotyki - Narkomania 801 199 990 (czynny codziennie w godz. od 16.00 - 21.00) Opłata za połączenie z telefonów komórkowych według stawek operatora. Opłata za połączenie z telefonów stacjonarnych za pierwszy impuls.

Internetowa Poradnia Narkotykowa www.narkomania.org.pl

800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Osoby poszukujące pomocy oraz informacji na temat dopalaczy mogą korzystać także z telefonu zaufania Rzecznika Praw

INSTYTUCJE I ORGANIZACJE ZAJMUJĄCE SIĘ UDZIELANIEM POMOCY OSOBOM UZALEŻNIONYM

Rodzinna Poradnia Profilaktyki i Terapii Uzależnień MONAR Warszawa, ul. Hoża 57, tel. 22-621-13-59, 621-22-33 Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , www.monar.org

Punkt Konsultacyjny MONAR Warszawa, ul. Marywilska 44, tel. 22-614-46-03

 

 


 

 

DRODZY RODZICE !!!

Bycie rodzicem ucznia nie jest łatwe. Trzeba godzić obowiązki domowe, pracę z opieką nad dzieckiem, monitorowaniem jego wyników w nauce, pilnowaniem, aby się uczył i realizował działania, których wymaga szkoła. Dla każdego rodzica, z cała pewnością, niezwykle ważne jest aby dziecko odnosiło szkolne sukcesy, czuło się dobrze w otaczającej go rzeczywistości, było samodzielne i zaradne. Co zatem robić, aby dziecku pomóc?

Oto kilka podpowiedzi:

INTERESUJ  SIĘ

Dziecko musi wiedzieć i czuć, ze jesteś, że jest dla Ciebie ważne. Interesuj się jego życiem – czego się uczy, co było na lekcji, co wydarzyło się na przerwie, co mu się podobało, a co sprawiło przykrość. Czy wszystko jest dla niego zrozumiałe, czy może potrzebuje pomocy, np. z fizyki? Kontaktuj się ze szkołą, chodź na zebrania i konsultacje – to pokaże dziecku, że naprawdę jest dla Ciebie ważne.

DBAJ O STAŁY HARMONOGRAM DNIA

Każde dziecko potrzebuje stabilizacji, regularności zajęć. Pozwala to na uniknięcie chaosu i napięć z nim związanych. Dobra organizacja sprzyja przygotowaniu na niespodziewane zdarzenia, ułatwia rozłożenie codziennych czynności.

 

NIE WYRĘCZAJ SWOJEGO DZIECKA

Pomagaj dziecku, ale nie wyręczaj go, ponieważ to go niczego nie nauczy. Wspieraj, kiedy ma problem, zasugeruj coś, usiądź z nim i pomóż  zrozumieć zadanie z matematyki, ale nigdy nie rób tego zadania za dziecko.

ZACHĘCAJ DO UCZENIA

Pytaj dziecko co właśnie „przerabiają” z matematyki, języka polskiego i innych przedmiotów. Nie krytykuj, że „po co was tego uczą”, raczej pokaż, że to jest ciekawe, przydatne, że to warto, a nawet trzeba znać i wiedzieć.

 

ZADBAJ O ŁADOWANIE AKUMULATORÓW

Tu nie chodzi o nic innego jak o dobry sen, odpowiednia dietę, relaks na świeżym powietrzu, ograniczony dostęp do komputera i telewizji, ale także zdroworozsądkowy dobór zajęć pozalekcyjnych.

 

DBAJ O WSPÓLNIE SPĘDZANY CZAS

Dla dziecka niezmiernie ważne jest spędzanie czasu z rodzicami. Chodźcie razem na spacery, zakupy, grajcie w szachy, oglądnijcie wspólnie film, a potem o nim porozmawiajcie. Ciepłe, bliskie relacje rodzinne ochronią przed szukaniem wsparcia i zrozumienia na zewnątrz, niekoniecznie w dobrym towarzystwie.

 

CHWAL CZĘSTO I MĄDRZE

Doceniaj to, co dziecko zrobi, pochwal je za to, doceń postępy, ale zdobądź się na konstruktywną krytykę. Dzięki temu unikniecie nieporozumień i niedomówień. Ucz dziecko dostrzegać konsekwencje własnych działań, pokazuj jak radzić sobie z niepowodzeniami. Tak postępują prawdziwi przyjaciele.

 

 

BĄDŹ DOBRYM WZOREM

Dziecko stale Cię obserwuje - jaki masz stosunek do swoich obowiązków, pracy, jak mówisz o szkole, nauczycielach. Uważnie (choć wcale na to nie wygląda) wysłuchuje Twoich opinii. Przygląda się, jak radzisz sobie z niepowodzeniami –  czy szybko „odpuszczasz”, czy jednak starasz się podejmować próby i „walczysz”. Ważne, żeby zobaczyło, że nie warto się załamywać, że nie ma sytuacji bez wyjścia, także, że można zwrócić się do kogoś o pomoc.

 

 


 

SZKOLNY PROGRAM

WYCHOWAWCZO-PROFILAKTYCZNY

Pobierz

 


 

Szanowni Rodzice  !!!

W naszej szkole wdrożony jest program profilaktyki palenia tytoniu

pt. „ Znajdź właściwe rozwiązanie”. Patronatem programu jest Państwowa Inspekcja Pracy oraz Stowarzyszenie na Rzecz Dzieciństwa Wolnego od Tytoniu.

To nałóg, na który jesteśmy najmniej uczuleni. Może dlatego, że 30 % z nas, ludzi dorosłych – pali? A to, że jest to pierwsza przyczyna najpoważniejszych chorób – nie budzi już żadnych wątpliwości!

Nam natomiast chodzi o dzieci, o Wasze dzieci i o Twoje dziecko.

Bądź więc uprzejmy – Szanowny Rodzicu – przeczytać naszą krótką notatkę do końca, bez względu na swoje poglądy na temat palenia i na fakt, czy sam palisz, czy nie.

Czy Twoje dziecko próbowało już palić?

A może już pali?

Może uważasz, że palenie papierosów przez Twoje dziecko to nie jest problem, gdyż masz inne poważniejsze sprawy?

PAMIĘTAJ:

- Palenie zaczyna się od spróbowania – co zdarza się większości dzieciom i to nierzadko

w bardzo młodym wieku.

- Niektórzy zaczynają eksperymentować z paleniem, co najczęściej przypada na V i VI klasę,

a to może się przerodzić w systematyczne palenie i doprowadzić – tak, jak u ludzi dorosłych – do nałogowego palenia!

- Dzieci z rodzin, w których jedno z rodziców pali, dwukrotnie częściej niż inne dzieci z rodzin niepalących, stają się nałogowymi palaczami. Gdy obydwoje z rodziców palą – to prawie pewne jest pojawienie się w rodzinie nowego palacza.

- Palenie wpływa nie tylko na pogorszenie stanu zdrowia dziecka, lecz również na gorsze wyniki w nauce.

Dlaczego dzieci sięgają po papierosa?

- Ponieważ palą koledzy.

Wpływ rówieśników, presja wywierana na innych są ogromne. Wpływ grupy może być wtedy niebezpieczny, gdy dziecko nie potrafi odmówić, powiedzieć „nie palę” i nie czuć się głupio

z tego powodu.

 

- Ponieważ czują się słabi, mało wartościowi.

Dziecko ma wrażenie, że paląc papierosa staje się dorosłym.

Obraz palacza – osoby dojrzałej, zadowolonej, pełnej humoru i fantazji, człowieka sukcesu – palenie jest przedstawiane przez aktorów w filmach, idoli w programach młodzieżowych, na koncertach itp. Któż z nas nie chciałby takim być? Ale to tylko chwyt reklamowy! Palenie nie jest sposobem na sukces, wręcz przeciwnie – przysparza nam różnych problemów, zwłaszcza zdrowotnych.

- Ponieważ palą rodzice lub starsze rodzeństwo.

Nasz program profilaktyki palenia obejmuje:

- uczenie dzieci odmawiania – co powinno wpłynąć na wzrost odporności na wpływ rówieśników

- uświadomienie odpowiedzialności za własny rozwój i zdrowie

- kształtowanie szacunku do siebie; zdobywanie umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach

Wspaniale, jeśli Twoje dziecko posiada tego typu umiejętności.

A jeżeli sobie nie radzi albo nie zawsze sobie radzi właściwie?

Nasz wysiłek, bez Twojej pomocy i wsparcia, przyniesie niewielkie efekty. Spróbuj dokonać zmian również w swoich zachowaniach.

Przykład jest najbardziej zaraźliwy.

 

 


 

UCZNIU !!!

ZWRÓĆ SIĘ

DO PEDAGOGA LUB PSYCHOLOGA

SZKOLNEGO GDY:

- masz problemy z nauką,

-czujesz, że nikt Cię nie rozumie,

- czujesz się samotny,

- masz problemy rodzinne,

- wiesz o problemach innych, ale nie wiesz, jak pomóc

- nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem,

- chcesz podzielić się swoja radością lub sukcesem,

- masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić,

- nie potrafisz porozumieć się z kolegami,

- czujesz się szantażowany,

- ktoś Cię poniża wyzwiskami lub dogadywaniem naruszającym Twoja godność osobistą,

- ktoś się z Ciebie wyśmiewa,

- ktoś Cię zaczepia w różny sposób, choć Ty sobie tego nie życzysz,

- masz problemy z chłopakiem / dziewczyną,

 

PAMIĘTAJ !!!

Nie jesteś sam ze swoim problemem.

PRZYJDŹ !

Razem spróbujemy rozwiązać Twój problem !

 

RODZICE !!!

Jeżeli:

- Wasze dziecko zmieniło swoje zachowanie na gorsze,

- nie chodzi regularnie do szkoły,

- nie potraficie już z nim rozmawiać,

- chcecie mu pomóc, ale nie wiecie jak,

- zauważyliście, że dzieje się z nim cos niedobrego,

- chcecie się skonsultować w ważnej dla Was sprawie dotyczącej dziecka,

ZAPRASZAMY  – WSTĄPCIE DO NASZEGO GABINETU !

Postaramy się pomóc.

Serdecznie zapraszamy !

 



 

Drodzy Rodzice!

 

Zapewne Waszym marzeniem jest, aby dzieci, którymi się opiekujecie potrafiły w przyszłości podejmować wyzwania, stawiać  czoła przeciwnościom, miały dobre relacje z innymi osobami i lubiły siebie. Jednym słowem, aby były pewne siebie.

To właśnie Wy, drodzy Rodzice, jesteście osobami, które mają największy wpływ na budowanie pewności siebie u swoich dzieci.

Jak to zrobić?  Oto proste i skuteczne sposoby:

Kochaj bezwarunkowo

Miłość to podstawa relacji z dzieckiem.  Powinna być ona niezależna od jakichkolwiek czynników, np. zdrowia, zdolności dziecka, jego zachowania, zainteresowań, itd. Tylko taka zapewni Twojemu dziecku poczucie bezpieczeństwa i da przekonanie, że jest wiele warte.

 

Ufaj

Dla dziecka jest to sygnał, że masz o nim najlepsze zdanie i w Twoich oczach jest ono mądre, rozsądne, można na nim polegać i w niego wierzyć. Jeśli więc nie masz powodów, nie oskarżaj swojego dziecka, nie podejrzewaj o kłamstwa. Pokaż swojemu dziecku, że wierzysz w niego. Powiedz raczej „Wierze, że dobrze przygotujesz się do sprawdzianu i dostaniesz dobrą ocenę”, niż „Pewnie znowu będzie mierny”.

 

Chwal, doceniaj starania

Pamiętaj, ze wielką moc mają słowa pochwały. Chwal dziecko nie tylko za „wielkie sprawy”, ale za te mniejsze także. Zawsze, gdy zauważysz, że się stara, powiedz mu o tym, pochwal za wysiłek, dostrzegaj najmniejsze postępy w działaniu i osiągnięciach.

 

Wyznaczaj granice

Jeśli ustalisz zasady, których konsekwentnie będziesz się trzymać w codziennym życiu, sprawisz, że dziecko poczuje się pewnie i bezpiecznie. Nawet, jeśli niektóre reguły nie będą mu się podobać, dziecko nauczy się poczucia obowiązku i tego, że w życiu na wszystko jest miejsce i czas. Dzięki temu stanie się uporządkowane i łatwiej poradzi sobie ze zwiększającą się ilością obowiązków.

 

Ucz samodzielności

Pozwól dziecku być samodzielnym, nie wyręczaj go. Popełnianie błędów, radzenie sobie z ich skutkami, pozwoli nauczyć się radzić sobie z porażkami i przeciwnościami. W ten sposób dziecko nabierze pewności, że samodzielnie potrafi radzić sobie nawet w trudnych sytuacjach.

Ty jednak bądź przy nim zawsze gotowy do rozmowy i wsparcia.

 

Nie porównuj

Porównywanie dziecka do innych może prowadzić do niezdrowej rywalizacji i jego poczucia, że jest gorszy. Takie zachowanie stwarza przekonanie dziecka, że musi zawsze walczyć o swoją pozycję, że nie jest dla Ciebie wyjątkową osobą.

Porównywanie sprawdza się tylko wtedy, gdy chcesz podkreślić postępy dziecka w jakiejś dziedzinie, np. „Posprzątałeś swój pokój staranniej niż wczoraj”.

 

Poświęcaj dziecku czas i uwagę

Mimo nawału obowiązków, spróbuj codziennie znaleźć czas na wysłuchanie dziecka. Nie ignoruj i nie zbywaj. Jeśli w danej chwili naprawdę musisz zrobić coś pilnego, lub chcesz po prostu odpocząć, powiedz mu o tym i zapewnij, że znajdziesz dla niego czas później. I koniecznie dotrzymaj słowa!

 

Ponadto, zwracajcie uwagę na to, co mówicie do dziecka i w jaki sposób. Nie poniżajcie słowami i gestami, nie wyśmiewajcie, nie drwijcie. Zawsze okazujcie mu szacunek i zrozumienie, bo tylko w ten sposób stanie się pewnym swej wartości człowiekiem.


Powiatowe instytucje pomocowe

pobierz


Porady pedagoga szkolnego


DRODZY RODZICE!

... Państwa dziecko jest w okresie dorastania, dlatego podatne jest na podejmowanie zachowań ryzykownych. Ważne jest by chronić je przed zagrożeniami i w porę odpowiednio  reagować. Stwarzajcie Państwo  swojemu dziecku warunki, które umożliwią rozwój zdolności do bycia dorosłym i odpowiedzialnym człowiekiem!
Pedagog Szkolny
Gimnazjum w Wojkowicach

Rodzaje zagrożeń współczesnej młodzieży oraz ich najczęstsze przyczyny:


Wulgaryzmy, brak kultury osobistej:

* Wzorce wyniesione z domu,
* Upust emocji,
* Chęć zwrócenia na siebie uwagi,  zaimponowanie,
* Wyraz buntu, manifestowanie dorosłości,
* Wzorce w mediach,
* Brak reakcji dorosłych,
* Solidaryzowanie się z grupą o takich  zainteresowaniach.
Wagary:

* Uległość wobec kolegów,
* Trudności w nauce,
* Strach przed klasówką,
* Niemożność sprostania  ambicjom rodziców,  wymaganiom nauczycieli,
*  Brak dyscypliny,
* Poczucie bezkarności,
* Złośliwość wobec nauczycieli,
* Chęć zaimponowania innym.
Brak zainteresowania nauką:

* Niedostosowanie wymagań  do poziomu uczniów,
* Lenistwo,
* Brak systematyczności,
* Jednorodny nudny przekaz,
* Wpływ rówieśników w klasie,
* Brak zainteresowania ze strony rodziców,
* Ucieczka w ciekawsze pomysły,
* Nauka dla oceny.
Palenie papierosów, narkotyki, alkohol:

* Ciekawość , moda, szpan,
* Odnalezienie się w grupie,
* Pozowanie na „macho”, filmy,
* Wzór z dorosłych,
* Sposób odreagowania stresu,
* Podkreślenie swojej dorosłości,
* Uległość wobec presji grupy,
* Przekora, bunt, nuda,
* Nieumiejętność radzenia sobie z życiem.
Agresja:

* Odpowiedź na prowokację,
* Wpływ środków masowego przekazu,
* Negatywne wzorce, bezkarność,
* Chęć zaistnienia w grupie,
* Chęć dominowania,
* Odreagowanie stresu,
* Sposób na załatwienie spraw,
* Prowokująca postawa dorosłych,
* Nieumiejętność radzenia sobie z życiem,
* Moda na agresję,
* Brak kontaktu z rodzicami,
* Zły przykład dorosłych.



Młodzież w wieku szkolnym jest podatna  na podejmowanie zachowañ ryzykownych.

Aby zapobiec tym   zachowaniom

DROGI RODZICU :


*   Utrzymuj kontakt ze swoim   dzieckiem.
*   Rozmawiaj z nim, interesuj  się jego życiem.
*   Spróbuj urozmaicić mu czas  by nie czuł nudy.
*   Doceniaj je,  chwal za poprawne zachowanie  i najmniejsze sukcesy,
by   czuło się  dowartościowane  i nie musiało szukać  destrukcyjnych
metod  zaimponowania Tobie lub  rówieśnikom.
*  Chroń go przed złymi wzorcami.  PAMIĘTAJ RODZICU,
że to Ty jesteś jego najbliższym wzorcem.
*  Bądź konsekwentny  i stanowczy, ale gdy sytuacja   tego wymaga
- negocjuj!
*   Spraw by Twoje dziecko czuło się kochane i potrzebne!!!


DROGI  RODZICU!

Jeśli jednak nie radzisz sobie ze swoją pociechą i potrzebujesz pomocy,
masz przed sobą adresy i numery telefonów instytucji, gdzie znajdziesz pomoc:
  1. Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna
    Będzin,  Krasickiego 17
    tel. (032) 267 44  01
  1. Ośrodek Pomocy Dziecku i Rodzinie        
    Będzin, Krasickiego 17
    tel. (032)267 43 52
  1. Poradnia Zdrowia Psychicznego        
    Katowice, Lompy 15   
    tel. (032) 255 28 54
  1. Niebieska Linia-dla Ofiar Przemocy w Rodzinie    
    tel. 0 800 12 00 04
  1. Telefon Zaufania dla Skłóconych Małżeństw,
    Problemy osobiste i Młodzieżowe
    (codziennie 21.00-4.00), tel.(022) 728 64 35
  1. Środowiskowy Dom Pomocy dla Osób
    z Zaburzeniami Psychicznymi    
    Czeladź,  Sikorskiego 5,  tel. (032)  265 47 00
  1. Towarzystwo Rodzin i Przyjaciół
    Dzieci Uzależnionych „ Powrót z U”
    Katowice, Młyńska 21/23,  tel.(032) 253 83 46
  1. Ośrodek Leczenia Nerwic i Zaburzen Jedzenia „Dąbrówka”
    Gliwice, Asnyka 10,  tel. (032) 238 34 70
  1. Pomarańczowa Linia- dla Rodziców Pijących Nastolatków
    (codziennie 12.00-22.00),  tel. 0 800 14 00 68
  1. Centrum Pomocy Osobom Uzależnionym od Alkoholu
    i ich Rodzinom program MAŁOLAT            
    Bytom, Tarnogórska 3,  tel. (032) 389 00 77
  1. Miejski Ośrodek Informacji o Problemach Alkoholowych
    Katowice, Piastowska 5,  tel. (032) 289 62 93
  1. Ośrodek Terapeutyczny dla osób Uzależnionych   
    Będzin, 1 Maja 1,  tel.032) 267 52 25
  1. Wojewódzki Punkt Konsultacyjny  ds. Narkomanii
    Katowice, Powstańców 31,  tel.(032) 209 11 81
  1. Towarzystwo Rodzin i Przyjaciół
    Dzieci Uzależnionych „ Powrót z U”
    Katowice, Młyńska 21/23,  tel.(032) 253 83 46


 

Prawa autorskie




Gimnazjum w Wojkowicach

42-580 Wojkowice

ul. Sobieskiego 211 b

tel. (032) 769 51 08

gimnazjum.wojkowice@tlen.pl


width="140"










Szko³a z klas±